Durga Chalisa
Chalisa
About
The Durga Chalisa is a forty-verse Hindi hymn to Mother Durga; its last chaupai names the poet as Devidas. It praises the many forms of the Goddess and her victories over demons. It is read through both Navratris, on Ashtami, Fridays and Tuesdays, and whenever a family seeks the Mother's protection.
When to sing or recite: Daily during Chaitra and Sharad Navratri, Durga Ashtami, Fridays and Tuesdays; morning or evening after lighting a lamp before the Mother.
Full text
॥ चौपाई ॥
नमो नमो दुर्गे सुख करनी। नमो नमो अम्बे दुःख हरनी॥Namo namo Durge sukh karni, namo namo Ambe dukh harni.
निरंकार है ज्योति तुम्हारी। तिहूँ लोक फैली उजियारी॥Nirankaar hai jyoti tumhaari, tihoon lok phaili ujiyaari.
शशि ललाट मुख महाविशाला। नेत्र लाल भृकुटि विकराला॥Shashi lalaat mukh mahaavishaala, netra laal bhrikuti vikraala.
रूप मातु को अधिक सुहावे। दरश करत जन अति सुख पावे॥Roop maatu ko adhik suhaave, darash karat jan ati sukh paave.
तुम संसार शक्ति लय कीना। पालन हेतु अन्न धन दीना॥Tum sansaar shakti lay keena, paalan hetu ann dhan deena.
अन्नपूर्णा हुई जग पाला। तुम ही आदि सुन्दरी बाला॥Annapoorna hui jag paala, tum hi aadi sundari baala.
प्रलयकाल सब नाशन हारी। तुम गौरी शिवशंकर प्यारी॥Pralaykaal sab naashan haari, tum Gauri Shivshankar pyaari.
शिव योगी तुम्हरे गुण गावें। ब्रह्मा विष्णु तुम्हें नित ध्यावें॥Shiv yogi tumhare gun gaavein, Brahma Vishnu tumhein nit dhyaavein.
रूप सरस्वती को तुम धारा। दे सुबुद्धि ऋषि मुनिन उबारा॥Roop Saraswati ko tum dhaara, de subuddhi rishi munin ubaara.
धरयो रूप नरसिंह को अम्बा। परगट भई फाड़कर खम्बा॥Dharyo roop Narsingh ko Amba, pargat bhai phaadkar khamba.
रक्षा करि प्रह्लाद बचायो। हिरणाकुश को स्वर्ग पठायो॥Raksha kari Prahlaad bachaayo, Hiranaakush ko swarg pathaayo.
लक्ष्मी रूप धरो जग माहीं। श्री नारायण अंग समाहीं॥Lakshmi roop dharo jag maaheen, Shri Narayan ang samaaheen.
क्षीरसिन्धु में करत विलासा। दयासिन्धु दीजै मन आसा॥Ksheersindhu mein karat vilaasa, dayaasindhu deejai man aasa.
हिंगलाज में तुम्हीं भवानी। महिमा अमित न जात बखानी॥Hinglaaj mein tumheen Bhavaani, mahima amit na jaat bakhaani.
मातंगी अरु धूमावति माता। भुवनेश्वरी बगला सुख दाता॥Maatangi aru Dhoomaavati Maata, Bhuvaneshwari Bagla sukh daata.
श्री भैरव तारा जग तारिणी। छिन्न भाल भव दुःख निवारिणी॥Shri Bhairav Taara jag taarini, chhinna bhaal bhav dukh nivaarini.
केहरि वाहन सोह भवानी। लांगुर वीर चलत अगवानी॥Kehari vaahan soh Bhavaani, Laangur veer chalat agvaani.
कर में खप्पर खड्ग विराजै। जाको देख काल डर भाजै॥Kar mein khappar khadg viraajai, jaako dekh kaal dar bhaajai.
सोहै अस्त्र और त्रिशूला। जाते उठत शत्रु हिय शूला॥Sohai astra aur trishoola, jaate uthat shatru hiya shoola.
नगरकोट में तुम्हीं विराजत। तिहुँलोक में डंका बाजत॥Nagarkot mein tumheen viraajat, tihunlok mein danka baajat.
शुम्भ निशुम्भ दानव तुम मारे। रक्तबीज शंखन संहारे॥Shumbh Nishumbh daanav tum maare, Raktabeej shankhan sanhaare.
महिषासुर नृप अति अभिमानी। जेहि अघ भार मही अकुलानी॥Mahishaasur nrip ati abhimaani, jehi agh bhaar mahi akulaani.
रूप कराल कालिका धारा। सेन सहित तुम तिहि संहारा॥Roop karaal Kaalika dhaara, sen sahit tum tihi sanhaara.
परी गाढ़ सन्तन पर जब जब। भई सहाय मातु तुम तब तब॥Pari gaadh santan par jab jab, bhai sahaaye maatu tum tab tab.
अमरपुरी अरु बासव लोका। तब महिमा सब रहें अशोका॥Amarpuri aru Baasav loka, tab mahima sab rahein ashoka.
ज्वाला में है ज्योति तुम्हारी। तुम्हें सदा पूजें नर-नारी॥Jwaala mein hai jyoti tumhaari, tumhein sada poojein nar-naari.
प्रेम भक्ति से जो यश गावें। दुःख दारिद्र निकट नहिं आवें॥Prem bhakti se jo yash gaavein, dukh daaridra nikat nahin aavein.
ध्यावे तुम्हें जो नर मन लाई। जन्म-मरण ताकौ छुटि जाई॥Dhyaave tumhein jo nar man laai, janma-maran taakau chhuti jaai.
जोगी सुर मुनि कहत पुकारी। योग न हो बिन शक्ति तुम्हारी॥Jogi sur muni kahat pukaari, yog na ho bin shakti tumhaari.
शंकर आचारज तप कीनो। काम अरु क्रोध जीति सब लीनो॥Shankar Aachaaraj tap keeno, kaam aru krodh jeeti sab leeno.
निशिदिन ध्यान धरो शंकर को। काहु काल नहिं सुमिरो तुमको॥Nishidin dhyaan dharo Shankar ko, kaahu kaal nahin sumiro tumko.
शक्ति रूप का मरम न पायो। शक्ति गई तब मन पछितायो॥Shakti roop ka maram na paayo, shakti gai tab man pachhitaayo.
शरणागत हुई कीर्ति बखानी। जय जय जय जगदम्ब भवानी॥Sharanaagat hui keerti bakhaani, jai jai jai Jagdamb Bhavaani.
भई प्रसन्न आदि जगदम्बा। दई शक्ति नहिं कीन विलम्बा॥Bhai prasann Aadi Jagdamba, dai shakti nahin keen vilamba.
मोको मातु कष्ट अति घेरो। तुम बिन कौन हरै दुःख मेरो॥Moko maatu kasht ati ghero, tum bin kaun harai dukh mero.
आशा तृष्णा निपट सतावें। मोह मदादिक सब बिनशावें॥Aasha trishna nipat sataavein, moh madaadik sab binashaavein.
शत्रु नाश कीजै महारानी। सुमिरौं इकचित तुम्हें भवानी॥Shatru naash keejai Mahaaraani, sumiraun ikchit tumhein Bhavaani.
करो कृपा हे मातु दयाला। ऋद्धि-सिद्धि दै करहु निहाला॥Karo kripa he maatu dayaala, riddhi-siddhi dai karahu nihaala.
जब लगि जिऊँ दया फल पाऊँ। तुम्हरो यश मैं सदा सुनाऊँ॥Jab lagi jiyoon daya phal paaoon, tumharo yash main sada sunaaoon.
श्री दुर्गा चालीसा जो कोई गावै। सब सुख भोग परमपद पावै॥Shri Durga Chalisa jo koi gaavai, sab sukh bhog parampad paavai.
देवीदास शरण निज जानी। करहु कृपा जगदम्ब भवानी॥Devidas sharan nij jaani, karahu kripa Jagdamb Bhavaani.
॥ दोहा ॥
शरणागत रक्षा करे, भक्त रहे निःशंक।Sharanaagat raksha kare, bhakt rahe nihshank.
मैं आया तेरी शरण में, मातु लीजिये अंक॥Main aaya teri sharan mein, maatu leejiye ank.
Meaning
The Chalisa greets Durga as the giver of happiness and remover of sorrow, whose formless light fills the three worlds. It describes her shining face and fierce eyes, and how she creates, sustains and dissolves the world as Annapoorna, Gauri, Saraswati and Lakshmi. She appeared as Narasimha to save Prahlad, and is worshipped at Hinglaj, Nagarkot and Jwala as the ten Mahavidyas. Riding her lion with sword, bowl and trident, she destroyed Shumbh-Nishumbh, Raktabeej and the proud Mahishasur, and helped the good whenever they were in trouble. It tells how even Adi Shankaracharya realised he had forgotten Shakti and praised her when his strength left him. The devotee then asks the Mother to remove his troubles and inner enemies and bless him, and the closing doha asks her to take him in her lap as one who has come to her refuge.